De "forever chemicals" PFAS blijven de politieke gemoederen bezighouden. Er is met name veel discussie over het voornemen van het provinciebestuur (GS) om afvalverwerker CFS in Weert een vergunning te verlenen om 5kg PFAS per jaar te mogen lozen. CFS zou daarmee het eerste bedrijf in Limburg zijn dat zo'n vergunning krijgt want in bestaande vergunningen is helemaal niets geregeld over PFAS.
5 kilogram per jaar klinkt als "niet veel" maar veel minder als de lozingsruimte van bijvoorbeeld Chemours is dat niet. Het provinciebestuur beroept zich op de inzet van CFS om "zoveel als mogelijk" PFAS te zuiveren uit de aangeleverde afvalstromen. De technische term daarvoor is "Best Beschikbare Technieken". In de praktijk is dit filtering met actieve kool. U kent dat mogelijk als NORIT.
Wat ons betreft is de belangrijke vraag niet hoeveel succes CFS heeft met het verwijderen van PFAS maar waar deze vandaan komt. Want hoe dichter je bij de bron zit hoe meer maatregelen je kunt treffen om PFAS te vermijden of effectiever te verwijderen als dat niet anders kan. Wat blijkt: We hebben eigenlijk bar weinig zicht op bronnen van PFAS in Limburg.
We hebben daarom schriftelijke vragen gesteld aan GS.
De eerste set vragen gaat over wat CFS doet om PFAS te detecteren aan de poort. Je mag verwachten dat CFS een strikt innamebeleid heeft voor PFAS-houdende afvalstromen maar duidelijk is dat niet.
De tweede set vragen gaat over PFAS-bronnen in Limburg. Wat weten we daar eigenlijk over? Wat is er nodig om de ODZL in staat te stellen bronnen van PFAS te koppelen aan bedrijven of organisaties?
De derde set vragen gaat over PFAS in landbouwgif. Limburg heeft niet geparticipeerd in een belangrijke studie (van CLM) over gebruik van PFAS-pesticiden en risico’s voor grondwater en bodem. We willen natuurlijk toch graag weten wat de stand van zaken in Limburg is.
De exacte vragen zijn terug te lezen op https://limburg.bestuurlijkeinformatie.nl/Reports/Item/1e070ab3-055f-43…
Afbeelding: https://foreverpollution.eu/map/